در مشکلات کشور و نگرانیهای مردم!

مجموعه: اخبار سیاسی

چه کسانی از داخل پاستور، به روحانی خیانت می کنند؟ در اظهارات و مواضع معاون رئیس جمهور هیچ اثری از حمایت از روحانی و جهانگیری نیست.

چه کسانی از داخل پاستور، به روحانی خیانت می کنند؟

<<اشرف بروجردی>>،فعال اصلاح طلب، معاون رئیس جمهور روحانی و رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملیطی مصاحبه ای که در سایت روزنامه آرمان امروز منتشر شد، درباره وضعیت روحانی و جهانگیری گفته است:

اگر کسانی که همراه دولت هستند درست عمل کنند و شفاف سازی انجام دهند و رفتارها و اقدامات خود را در عرصه عمل به مردم نشان دهند و اطلاع رسانی کنند، سبب می شد و می شود که آقای روحانی این همه صدمه نخورد و اعتماد عمومی برگردد.

او در ادامه تصریح می کند:

<<یاران رئیس جمهور می توانستند سینه خود را سپر مشکلات، کاستی ها و کمبودها کنند نه آنکه تمامی این افراد خود را کنار بکشند و رئیس جمهور و معاون رئیس جمهور مورد هجمه و سیبل پاسخگویی اشتباهات موجود شوند!>>

بروجردی همچنین اظهار کرده است: در شرایط فعلی تنها دولت در جایگاه پاسخگویی قرار گرفته اما تمامی ارکان نظام در شرایط فعلی نقش بسزایی دارند و باید پاسخگو باشند.[1]

*ماجرای مقصر نبودن اصلاح طلبان و در وهله بعد رئیس جمهور روحانی! در وضع موجود، تراژدی پر غصه ای است که ستاد جریان سیاسی خاص قصد دارد به هر قیمتی ولو لگدکوب کردن منطق سیاست، آن را اثبات کند و در مشکلاتی که خود به دست خود پدید آورده، ژست بیطرفی بگیرد.

این در حالیست که منطق می گوید دولت و بیشتر از او اصلاح طلبان بایستی درباره نعل به نعل اوضاع موجود از مردم و نظام اسلامی عذرخواهی کنند و توضیح بدهند که چرا بر اثر برنامه ها و راهبردهای آنان چنین مشکلاتی پدید آمده و مثلا چرا ارزش پول کشور تنها در طول 2 هفته، 80 درصد افت کرد؟

در اشاره به اظهارات بروجردی و اینکه یاران رئیس جمهور، خود را کنار کشیده اند، می توان اشاره کرد که قاعدتا یکی از این افراد شخص خانم بروجردی است که از تریبون رسمیروزنامه دولتفریاد می زند <<اوضاع خوب نیست>> و مردم <<نگران و ناامیدند>>!

و یا از این می گوید که جامعه ایرانی در خطر بی تفاوتی قرار گرفته است.[2]

در واقع بروجردی نه تنها هیچ دفاع مدلل و معقولی از دولت ندارد بلکه با قرار گرفتن در سمت معاندین دولت، مدام اصرار می کند که جامعه ناامید شده است!

پیگیری های این خانم از درون دولت برای فکّ حصر فتنه گران نیز از دیگر رفتارهاییست که بروجردی طی ماه های اخیر از خود نشان داده است و هیچ اثری از حمایت از روحانی و جهانگیری هم در آنها نیست.[3]

جالب آنکه بنا به گفته مقامات ارشد دولت، پراکندن بذر ناامیدی، یک<<خیانت بزرگ>>است.

گفتنیست، اصلاح طلبان و رسانه های آنها پس از روی کار آمدن دولت دوازدهم، از آنجا که آهنگ<<عبور از روحانی>>کرده اند؛ با وقیح ترین عبارات به ستاد دولت حمله کرده اند.

قبل از بروجردی، یکی از رسانه های اصلاح طلب نیز صحبت های یک نماینده مجلس و یک نویسنده را منتشر کرد که طی آن، اعضای ستاد روحانی و یاران نزدیک او؛ <<مجاهدان شنبه>> و افرادی که <<پرت>> هستند، معرفی شده بودند.[4]

***

نقش <<حجاب>> در مشکلات کشور و نگرانی های مردم!

<<محمد نعیمی پور>>، فعال اصلاح طلب و از نمایندگان مستعفی مجلس ششمدر مصاحبه با خبرگزاری دولتی ایرنا گفته است:

سکوتی که طی ماه های گذشته از سوی مسئولان و جریان های سیاسی مانند اصلاح طلبان به وجود آمد بر نگرانی ها و سردرگمی های مردم افزود.

به گفته او، در این شرایط بازهمرییس دولت اصلاحاتپرچمدار شد اما معتقدم که این نوع بیانیه ها و راهکارها تاثیرگذار است ولی کافی نیست. باید با مردم دقیق و صریح صحبت کرد و به مردم راه نشان داد. بحران های اقتصادی و بسته های ارائه شده از سوی دولت مورد بررسی قرار گیرد. در موضوعات اجتماعی مانند چالشحجاب اجباریاصلاح طلبان باید اظهار نظر کنند و راه حل ارائه کنند چرا که این سکوت و بی عملی اصلاح طلبان، آنها(مردم) را دچار مشکل می کند.[5]

*ما قضاوت درباره اظهارات نعیمی پور و اینکه راه رفع مشکلات و چیزی به نام نگرانی مردم؛ اظهار نظر اصلاح طلبان درباره <<حجاب اجباری>> است یا اصلاح رفتارهای دولت منتخب اصلاح طلبان؟! را به عهده مخاطبان محترم وامی گذاریم.

اظهارات او البته در حالیست که اصلاح طلبان و معاریف این جریان با رفتارهایی مثل حمایت تلویحی از حرکت غیر متمدنانهدختران خیابان انقلاب، مخالفت با امر به معروف و نهی از منکر، مخالفت با گشت های ارشاد و رفتارهایی از این دست؛ بارها و بارها به مردم متدین ایران گفته اند که نظرشان درباره حجاب و پوشش اسلامی چیست؟!

پیش از این، اصلاح طلبان شهیری مثل حسین مرعشی، محسن صفایی فراهانی و محمدجواد حجتی کرمانی راه رفع مشکلات کشور را <<فکّ حصر>> عنوان کرده بودند.[6]

برخی معتقدند این قبیل صحبت های اصلاح طلبان نشان می دهد که آنها خود بهتر از هرکسی می دانند که بخش اعظمی از بحران نمایی آنها از مشکلات فعلی کشور، یک عملیات روانی بیشتر نیست.

***

تحرّکات تازه حجاریان درباره رهبری

<<سعید حجاریان>>، از تئوریسین های اصلاح طلب مدتیست که در گفته ها و نوشته های خود، تحرّکاتی را پیرامون جایگاهرهبری نظامآغاز کرده است.

او چندی پیش و در اوایل تیرماه طی اظهاراتی از این گفت کهروش فعلی انتخاب رهبری عقلانی و حقوقی نیست![7]

حجاریان همچنین چند هفته قبل نیز طی یادداشتی در نشریهاندیشه پویااینطور نوشت کهمجلس باید به دنبال قانونی کردن منویات رهبری باشد!

نوشته ای که در مقدمه آن می خواندیم:

پس از خروج یکجانبه آمریکا از برجام و البته حسب مواردی دیگر که در گذشته رخ داده است، پرسشی در اذهان به وجود آمده و آن این که چرا از جامعه و دولتی ولایی فاصله گرفته ایم؟ یا اساسا چرا در قبال بعضی فرمایش های رهبری غفلت و یا اهمال صورت می گیرد؟ در پاسخ به این پرسش و برای نیل به جامعه ولایی با خطابه ها، مواعظ و توصیه هایی مواجه هستیم، ولی باز هم به اعتقاد برخی به منزل مقصود نرسیده ایم. نگارنده بر آن است که می توان ریشه این انحراف از معیار را در بعد تقنینی نظام جمهوری اسلامی جست؛ چرا کهمجلس شورای اسلامی تاکنون برای تبدیل قول و فعل و تقریر رهبری به قانون تلاش نکرده است.

او همچنین نوشته بود:

یکی از مواردی که در بحث حاضر می تواند حاشیه هایی به دنبال داشته باشد، گفته های افراد و ارگان هایی است کهمنصوب رهبریهستند؛ و گفته می شود که حرف آن ها حرف رهبری است؛ مانند آقایانجنتی، مؤمن،علم الهدی، روزنامه کیهان، نمایندگان ولی فقیه در استان ها و... با سخنان این گروه نمی توان به سان سخنان شخص رهبری برخورد کرد. سخنان این گروه باید به صحن مجلس بیاید و مخالف و موافق درباره آن اظهارنظر کنند. چرا که قول منصوب رهبری عین قول رهبری نیست برای مثال زمانی که امام جمعه تهران امر و نهی غلاظ و شداد می کند، می بایست سخن ایشان توسط نمایندگان به مجلس بیاید و مخالف و موافق، مستند به قانون درباره آن اظهارنظر کنند و نهایتا آن را با رعایت جوانب به قانون تبدیل کنند.[8]

این یادداشت در حالی بود که حجاریان خود بهتر از همه می داند<<ولایت مطلقه فقیه>>امری فراقانونیست و لزوما گاهی در چارچوب قانون های به تحریر آمده فعلی نمی گنجد...

*اینکه مقطع فعلی چه خصوصیاتی یافته که حجاریان نظریاتی شاذ و البته غیر معقول را پیرامون جایگاه رهبری نظام اسلامی مطرح کرده؛ مقوله ایست که باید در آن تدقیق کرد.

پر واضح آنکه روش انتخاب رهبری نظام، عقلانی ترین روش است و منطق و علم حقوق نیز جایگاه حقوقی آنرا به لحاظ نقش رأی مردم، شرایط رهبری و نظر خبرگان ملت تأیید می کند.

در مسئله قانونی سازی منویات رهبری در مجلس! نیز افکار عمومی بیشتر خاطره تلخ<<ولایت فقیه در چارچوب قانون>>را به خاطر می آورند که در عصر اصلاحات حتی از جانب رئیس دولت اصلاحات به زبان آورده می شد اما نه تنها با قانون و با مسئله ولایت فقیه تطابق نداشت بلکه به گواه مقام معظم رهبری، خود آنها اولین کسانی بودند که از رهبری نظام درخواست کردند، برخی مسائل را با استفاده از اختیارات فراقانون رهبری مرتفع سازند.

البته پر واضح است که ما قصد نیت خوانی نداریم و کارنامه نامطلوب چپ ها در جمهوری اسلامی به لحاظ فرم و محتوا نیز دلیلی بر عدم اجازه آنها برای تئوری پردازی نیست.

مع الوصف اما ظهور یکباره حجاریان در عرصه نظریات مربوط به ولایت فقیه، تقرب زمانی نظریات ارائه شده، همزمانی ارائه این نظریات با مشکلاتی که دولت و اصلاح طلبان پدید آورده اند و قرار داشتن کشور در نزدیکی افق 1400؛ تماماً موجب می شود که تردیدها و تأملاتی جدی در قبال این رفتارهای حجاریان که بیشتر نوعی طراحی به نظر می رسند تا تئوری پردازی و آزاداندیشی، بروز کند.

برچسب: نویسنده: مبین حسینیان تاريخ: دوشنبه 5 شهريور 1397 ساعت: 4:25